Vandaag heb ik al lopend en op de fiets een ronde gedaan door Gaasperdam. Het was een druilerige ochtend. Wellicht bepaalde dat ook een beetje mijn stemming.
Als je gaat letten op de graffiti dan zie je het overal: bij Wisseloord, rond jongerencentrum Reigersbos, langs het Meibergpad en in de steegjes van de Slikkerveerstraat. Lichtpuntje is dat de muur aan het water van de Wilnisgracht ter hoogte van Wisseloord nog steeds vrij is van kladwerk. Daar heeft het stadsdeel eind vorig jaar een grote 'piece' weggehaald.
Ik ben op bezoek geweest bij een echtpaar in de S-buurt. Al 20 jaar wonen ze in de buurt maar ze hebben moeite met verandereningen in hun omgeving. Ze missen de kracht om nieuwe buren aan te spreken op hun gedrag: een kinderfeestje met tot half 12 in de nacht versterkte muziek, flessen op straat gooien en het glas niet opruimen, fiets in de fiks gestoken etc. Dan begint het te knagen. Ik heb ze een hart onder de riem proberen te steken. Maar ik realiseer me heel goed dat dit niet in 1 uur praten is opgelost. Ik heb ze in direct contact gebracht met personen binnen onze organisatie en zal dit volgen.
In Holendrecht West werd ik erg droef van het vuil op straat in het Opheusdenhof. Alsof er een bom is ontploft. Winkelkarren, bankstellen, matrassen, (brom)fietsonderdelen, gesloopte kasten, liggen met veel klein vuil verspreid over de hoven. En afgelopen dinsdag is het grof vuil nog opgehaald. Hier valt niet tegen aan te werken. Bijna 2 jaar geleden heb ik hier nog een prikactie gehouden met de lokale bewoners en hadden we na paar uur een klein stukje helemaal schoon geprikt. Het mocht niet baten hoorde ik toen al snel. Binnen een paar dagen lag er weer veel vuil op straat. Hier zul je achter de voordeur moeten gaan om iets gedaan te krijgen, is mijn conclusie.
Bij winkelcentrum Holendrecht was veel bedrijvigheid. Maar liefst 7 busjes met werkmannen waren aan de slag om in (waaronder rolluiken) en om (rechtleggen tegels) het centrum de boel op orde te krijgen. Bij het eten van een visje bij de haringkar kreeg ik sterk het gevoel dat de omstanders onder de indruk waren van deze inspanningen. En toen ik langs de vorige maand geopende Buurtenentree liep in het winkelcentrum, zag ik de hoogste bazen van corporatie Stadgenoot, gebogen over een plattegrond van buurt, plannen maken. Hier zat een hoop energie! En zo eindigde een druilerige ochtend toch met een gevoel van: we werken er aan. | 
