Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
De trouwe volgers van dit blog kennen hem al wat jaartjes, de in Amsterdam Zuidoost getogen atleet Akwasi Frimpong. Hij droomt er al 15 jaar van om uit te komen op de Olympische Spelen. Dat pad ging niet over rozen. Aanvankelijk maakte hij goede kansen als sprinter voor Nederland. Maar een blessure gooide in 2012 roet in het eten. Daarna kwam een korte carriere in de viermansbob. Hij viel uit de boot als reserve en mocht niet mee in 2014. Vervolgens was er de teleurstelling. In oktober 2015 kwam Akwasi Frimpong mij vertellen dat zijn Olympische Droom nog steeds leeft. Vanaf 2016 ging hij zich richten op skeleton.
 
Ik volg hem als bestuurder en inmiddels oud-bestuurder van het stadsdeel Amsterdam Zuidoost, al vanaf 2007. Regelmatig spraken wij elkaar de afgelopen jaren over zijn vorderingen zowel prive als in de sport. Begin dit jaar was hij nog mijn gast op het gemeentehuis van Oegstgeest (foto). Daar bleek maar weer eens hoe serieus hij zijn ambitie neemt. Zijn voorzichtige inzet was toen om in 2022 aan de start te staan van de Games.
 
Vandaag kwam het nieuws dat zijn droom gaat uitkomen. Hij heeft veel progressie geboekt en mag dit jaar naar de Winterspelen in Zuid-Korea als skeleton atleet voor zijn geboorteland Ghana. Ik ben heel trots op Akwasi. Hij toont een enorme veerkracht en is in staat gigantisch te focussen. Daarbij verliest hij zijn omgeving niet uit het oog. En de omgeving hem ook niet.
 
Reacties (1)

Mijn beste wensen voor de lezers in 2018.

Mijn eerste werkweken zijn begonnen met vele recepties en vergaderingen over onder meer samenwerking in de regio en nieuwe APV. Daarnaast blijft de agenda prettig gevuld met de gebruikelijke felicitaties aan jubilarissen. Zo heb ik gisteren nog de gelukwensen overgebracht namens de gemeente aan het diamanten bruidspaar Van der Wielen. Gezond en nog reislustig kijken ze naar de toekomst.

Een bezoek aan het eerst geboren kind in 2018 in Oegstgeest heeft zich nog niet aangediend. Vorig jaar zijn er 29 baby's geboren in ons dorp. Het gros van onze jongste inwoners ziet overigens het eerste licht in een ziekenhuis in het naburige Leiderdorp of Leiden.

Reacties

Deze maand was Nederland gehuld in een prachtige witte deken. Ik wandelde langs het groene kerkje in Oegstgeest en zag een lamp in de valavond. In het licht wordt de schoonheid van de natuur waarneembaar. Het is vandaag de kortste dag van het jaar. Na vandaag neemt het licht weer toe en worden de dagen langer. Het schijnsel van meer licht geeft ons hoop op betere tijden.

Ik steek een lichtje aan voor wie ons ontvallen is in 2017 en wens je in 2018 veel warmte, liefde en licht.

MERRY CHRISTMAS

Reacties

Eens in de paar maanden krijgt Oegstgeest er een aantal nieuwe Nederlandse staatsburgers bij. Vandaag hebben bij de naturalisatieceremonie 3 inwoners de Nederlandse nationaliteit verkregen. De achtergronden zijn weer divers. Bewoners zijn afkomstig uit Groot-Brittannië, Egypte en Siërra Leone.

In de gesprekjes vooraf bleek me dat ze al prima zijn ingeburgerd; ze spreken zeer goed Nederlands en wonen al jaren in Oegstgeest.

Reacties

De winterse neerslag geeft niet alleen overlast maar levert ook prachtige plaatjes op. Tegen het vallen van de avond wandelde ik in mijn buurtje rond het groene kerkje. Schreef ik 'groen'? Ik bedoel natuurlijk het witte kerkje.

Reacties (1)
Afgelopen weekend kwam er een uitgave uit van mijn dorpsgenoot Freek Lugt over legendes in Oegstgeest. Lugt houdt negen vertelsels tegen het licht en probeert de waarheid te achterhalen.
Hij gaat terug in de tijd en ontleedt of Willibrord daadwerkelijk een kerk in ons dorp heeft gewijd. En kwam er echt een prinses naar Oegstgeest met 100.000 'krijgsknegten' om haar ontrouwe verloofde over te halen om met haar te trouwen? Sterk verhaal toch? Gaat dat lezen!
 
Meer info: Freek Lugt, Het sissen van de schaduw. Negen Oegstgeester legenden. Uitgeverij Ginkgo. Prijs €15,00 / ISBN 9789071256608
 
Reacties

We zien in Oegstgeest dat diefstallen in woningen de afgelopen jaren zijn gedaald. Maar de inbreker komt steeds vaker via de computer binnen. En daarvan wordt niet altijd aangifte gedaan. Dus de indruk bestaat dat we van deze vorm van criminaliteit maar een beperkt beeld van hebben.

Gisteren was ik in Noordwijk op een bijeenkomst over ‘cybercrime’. En daar leerden ambtenaren en burgemeesters uit de regio hoe griezelig eenvoudig het is om in te breken via het internet, ofwel ‘hacken’. Er bestaan zelfs filmpjes op YouTube met instructies voor bandieten. En als de dief binnen is in je computer kan deze bestanden gijzelen en losgeld vragen. Of geld van je rekening afschrijven. Of (bedrijfs)geheimen stelen en vervolgens je chanteren. Informatie, zoals credit card gegevens, kan ook worden doorverkocht. Er zijn openbare sites waarop dagelijks honderden credit card gegevens van Nederlanders worden aangeboden tegen bedragen rond de 10 euro per kaart. Aanbieders geven zelfs een niet goed geld terug garantie.

Het vraagt een nieuwe rol van de politie en het openbaar ministerie. Zij worden geacht zich ook te bedienen van ethische hackers om de vaak internationaal opererende kwaadwillenden in kaart te brengen en bestrijden. De gevleugelde uitspraak bij toename van onveiligheid om ‘meer blauw op straat’, krijgt een andere lading als je je realiseert dat vanuit landen als Rusland, Nigeria of Brazilië, bewoners uit Oegstgeest via een glasvezelkabel worden beroofd. Dit is dan ook een onderwerp dat ik de komende tijd nadrukkelijk onder de aandacht wil brengen bij onze bewoners. Lees hier de tips van de politie.

Reacties

De herinnering blijft. Het muurgedicht van Jan Wolkers is gisteren door Karina Wolkers onthuld. In de Deutzstraat, tegenover het geboortehuis van de schrijver en beeldend kunstenaar, kwamen honderden mensen bij elkaar om hun favoriete auteur of oude buurtgenoot op zijn 92e geboortedag te eren. Onno Blom, zijn biograaf, sprak treffend van de voedingsbodem van Wolkers tussen enerzijds de gereformeerden en de gekken van Endegeest.

De onthulling markeert tevens het einde van een feestelijke periode waarin Wolkers is geëerd in ons dorp. Oegstgeest heeft er een prachtig aandenken aan één van onze meest prominente inwoners, bij. De vormgeving van het gedicht op de muur spreekt tot de verbeelding. Het Cultuurfonds Oegstgeest had het allemaal prima georganiseerd. En na afloop was er een drukbezochte borrel in Café de Gouwe.

foto: Emile van Aelst

Reacties (1)

Vanmiddag was ik te gast bij een ontmoetingscentrum voor dementie in Voorhout. Beginnende dementerenden uit de regio gaan daar overdag naar toe. Het was voor mij een uitermate leerzame middag.

De opvang geeft de cliënten de mogelijkheid om hun geheugen te trainen met spel, lezen van de krant en wandelen. Daardoor kunnen ze langer thuis blijven wonen. En voor de mantelzorgers biedt het overdag enige verlichting. De methodes die worden gehanteerd zijn ontwikkeld door de Vrije Universiteit uit Amsterdam. Gemiddeld gaan cliënten zo'n 2 jaar naar het ontmoetingscentrum. Als dat niet meer lukt is er dagbehandeling. In Oegstgeest ga je dan naar Van Wijckerslooth. Een dergelijke vorm van begeleiding voor licht dementerenden kennen wij in ons dorp (nog) niet.

De mensen vonden het prachtig om vandaag een burgemeester op bezoek te hebben die ze bovendien met de voornaam mochten aanspreken. We hadden heerlijke gesprekjes over de jonge jaren en Oegstgeest in het verleden. En er werden onderling veel grapjes gemaakt.

De leeftijd van de meeste cliënten ligt boven de 80 jaar. Op de groep van 14 deelnemers zitten 2 vaste begeleiders. Daarnaast is er af en toe ondersteuning door vrijwilligers. Ik sprak na afloop een aantal mantelzorgers en zij spraken hun tevredenheid uit met deze voorziening. En ook de leden van de groep lieten me duidelijk blijken hoe zeer ze hun gezellige omgeving waarderen. Het was aandoenlijk om te zien hoe een dame, die voor het eerst was, werd opgenomen in de groep. Arm in arm werd er met haar gewandeld.

Ik kreeg vandaag een waardevolle inkijk in het dierbare en soms ook zware werk van medewerkers in de zorg. Daarnaast zag ik hoe belangrijk een dergelijk centrum is voor de mantelzorgers, vaak partners op leeftijd, om op adem te komen. En tot slot, de blijdschap op het gezicht van 'mijn' groep vergeet ik niet snel meer.

Reacties

Eens in de paar maanden krijgt Oegstgeest er een aantal nieuwe Nederlandse staatsburgers bij. Deze week hebben bij de naturalisatieceremonie 3 inwoners de Nederlandse nationaliteit verkregen. De achtergronden zijn weer divers. Bewoners zijn afkomstig uit Iran, Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. De meesten van hen wonen overigens al jaren in Oegstgeest.

De anekdote van de Oegstgeester dakpan ging er weer in als koek. Deze wordt al jaren niet meer gebakken in ons dorp. Helemaal waar is dat overigens niet. Bakker Hugo de Groot, op de Kempenaerstraat, bakt ze in kleine vorm als koekjes. En naar goed Oegstgeester gebruik kregen we die bij de thee. 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl